دوستان و سروران گرامی من باور بفرمایید که تقصیر خودمان است. آخر تا به کی اهمال

 . تا به کی ضربه زدن به خود . به چه 

 قیمتی . ما به کجا داریم کشیده میشویم . داریم همه چیزمان را نابود میکنیم و آن وقت تقصیر

 را می اندازیم به گردن .........

نگارنده ی این سطور در روز 15 فروردین به جهت انجام کاری و تهیه یک جزوه، سفری

به استان لرستان کرد که ای کاش قلم

 پایش می شکست و نمی رفت تا شاهد این اضمحلال نباشد. لابد می پرسید که از چه سخن

میگویم ؟ برایتان خواهم گفت.

در اولین روز سفرمان ما در روستای زیبای مقصود آباد ( به قول اهالی آنجا و البته به قول

تابلوهای راهنمایی رانندگی روستای

 مسعود آباد)بودیم و قرار بر این بود که در مورد درخت حاجت تحقیق بکنیم که متوجه شدیم

 در آن روستا و در آن روز مراسم

 عروسی بر پاست. ما ( من و دوستانم ) کیف مان کوک شد و دل را وعده دادیم که یک شکم

سیر رقص محلی لری را تماشا

 میکنیم و البته با رقصنده هایی که لباس زیبای محلی پوشیده اند ( منظورم شلوار جافی و یا

شلوار دیوید است و نمی دانم چرا به

 آن شلوار دیوید میگویند اگر کسی میداند و به من اطلاع دهد ممنون میشوم ) و البته هم با

ساز آواز محلی روبه رو میشویم . ولی

 چه دیدیم؟ اضمحلال فرهنگ ایرانی را. تا دلتان بخواهد بدل مایکل جکسون دیدیم و

همینطور کپی برابر اصل محمد خردادیان را

 .

 در روستایی که هیچ گونه المان زندگی مدرن ندارد ( وجود برق را نمیشود دلیل زندگی

مدرن دانست) به جای  سرنا و دهل  و

 کمانچه، کیبورد این ساز منحوس وجود داشت و روستاییان خب قطعا بهترین لباسشان را که

 عبارت بود از شلوار جین و یک کت

پوشیده بودند و خواننده نیز بهترین ترانه هایی را که بلد بود میخواند از جمله : دختر بندر

 لب تو ...... و یا آی تاکسی بیا شوفر

 برو مال اندیمشکم. و خب برای اینکه دل ما نشکند چند ترانه ی لری هم خواند. چه میشود

گفت. خب البته که اگر ما رقص محلی

 مان را به یاد داشته باشیم و همیشه و در ملا عام آن را انجام دهیم دین خدا غلط میشود و

 مرتکب فسق و فجور شده ایم ولی آیا در

جشن های ازدواجمان هم باید این چنین باشیم؟؟؟؟؟ آیا رقص محلی و یا به قول خود آنان

(( بازی )) را انجام دادن نشانه ی

 املییت است ؟ نشانه ی عقب ماندگی است ؟ والله نمیدانم ما چند سال دیگر که قطعا این

آیینها و رقصها را به دست خود نابود

 میکنیم چه جوابی به نسل بعد از خود خواهیم داد؟درست است مه ما در این مملکت

مشکلات زیادی داریم و نمیشود از ..........

 توقع حفظ رقص محلی مان را داشت ولی خودمان چی ؟ مردم خوب روستای مقصود آباد آیا

رقص

از بساط تریاک و مشروب تان که  هیچ موقع فراموش نمیشود کمتر است؟ چرا کمر به

نابودی چیزهای زیبای خودتان بسته ایید.

 البته باید بعد از این همه لیچار بار کردن از مهمان نوازی این مردم خوب قدردانی کنم که

الحق و الانصاف بسیارعالی از ما پذیرایی کردند.

 امیدوارم ما مردمی نباشیم که با دست خودمان آیینها و رسومات و رقص های سنتی خودمان

را به گور بسپاریم. ما قطعا باید در

حفظ اینها و معرفی آن به جهانیان ( حتی ) بکوشیم .

خدا نگهدار